Over MQTT
Het lichte pub/sub-protocol achter veel IoT- en industriele telemetrie.
MQTT is een publish-subscribe messaging-protocol dat kleine berichten verplaatst tussen veel clients over onbetrouwbare netwerken met weinig bandbreedte. Clients publiceren naar hierarchische topics zoals plant/lijn-3/temperatuur, de broker routeert die berichten naar elke client met een matchende subscription, en het wire-formaat is klein genoeg dat een minimaal control-packet in twee bytes past. Drie QoS-niveaus (at most once, at least once, exactly once), retained messages en last-will messages geven het protocol genoeg betrouwbaarheid om flakey satelliet-, cellulaire en veldnetwerken te overleven zonder zware transportlaag.
Het ontstond in 1999 bij IBM, waar Andy Stanford-Clark en Arlen Nipper (toen bij Cirrus Link) het bouwden om een oliepijpleiding te monitoren over satelliet. De afkorting stond oorspronkelijk voor MQ Telemetry Transport en werd in 2013 officieel afgevoerd toen het protocol zijn SCADA-wortels ontgroeid was. OASIS publiceerde MQTT 3.1.1 als standaard in oktober 2014 en MQTT 5.0 in maart 2019. Vandaag zit het onder fleet-, manufacturing-, smart-building-, automotive-, energie- en consumer-IoT-stacks, op brokers als Eclipse Mosquitto, HiveMQ, EMQX, AWS IoT Core en Azure IoT Hub.
Het punt van MQTT naar een warehouse halen is niet om elke device-payload te landen, die zijn meestal hoogfrequent en horen op de hot path tussen sensor en controlelus. Wel om de broker-laag zichtbaar te maken: aantal connected clients, message-rate per topic-tak, leeftijd van retained messages, dropped-message-aantallen per QoS, last-will-fires per device-klasse, bytes in en uit per gateway. Die data staat naast ERP-productieruns, CRM-fiches en field-service-tickets, en de vraag waarom lijn 3 dinsdag stopte met readings sturen, stopt met gissen tussen firmware, netwerk en broker.